اشعاری درباب امام رضا (ع)

محمد میلانی

به کارم گیر افتاده خودت مشگل گشایی کن
در این دریای طوفانی دوباره ناخدایی کن

اجابت با دعای توست، عنایت در عطای توست
کرامت با خدای توست،خدایی کن خدایی کن

به جای تو به مردم رو زدم نومید برگشتم
اگرچه بی وفا بودم تو اما با وفایی کن

ببین خالی تر از هیچم، نه یاری نه کمک حالی
دخیل افتاده ام بر غربت تو آشنایی کن

سلام من به سقاخانه هایت، کفش کن هایت
به شوق گنبدت رنگ نگاهم را طلایی کن

کبوتر بچه قلبم پر پرواز میخواهد
کمی گندم بیاور باز هم ما را هوایی کن

تویی مشهور شرق و غرب در آقایی و احسان
به جان مادرت زهرا، علی موسی الرضایی کن

تو هشت و چهار هستی در عبایت پنج تن پیدا
دلم شش گوشه میخواهد مرا هم کربلایی کن

. _____ . _____ . _____ . _____ . _____ ._____ . _____ .

روح الله دانش

درد دلهای منو پنجره های حرمت
کودکیهای منو خاطره های حرمت

صحن و ایوان طلایت به دلم میچسبد
دل من شیفته ی منظره های حرمت

هر بار که من یاد رضا می افتم
انگار در آغوش خدا می افتم

از داغ فراق گنبد و گلدسته
از خواب و خوراک و از غذا می افتم

در حین زیارت رضا شاه کرم
من یاد حسین و کربلا می افتم

در صحن رضا ، رضا رضا میگویم
از درد دل و عشق و شفا میگویم

گفتم که به آقا برسان حاجت دل
از یک سفر معنوی کرببلا میگویم

. _____ . _____ . _____ . _____ . _____ ._____ . _____ .

محمد قاجار

ای دلیل بقای ما آقا
علتی بر رضای ما آقا

ما گدائیم و دستمان خالیست
رازق سفره های ما آقا

مادرت هر شبی حرم آمد
کن سلامی به جای ما آقا

ما یتیمانِ اهل ایرانیم
پدری کن برای ما آقا

در حریم تو پنجره فولاد
گشته دارالشفای ما آقا

طبل و شیپور و صوت نقاره
نغمه جانفزای ما آقا

روی فرشهای صحن جمهوری
گوشه ای هست جای ما آقا

یا امام الرئوف نذر تو
همسر و بچه های ما آقا

ما گدا زاده و تو شهزاده
خوب داری هوای ما آقا

اولین پادشاه ایرانی
هشتمین آشنای ما آقا

نخود و کشمشی که سوغاتی ست
هست مشگل گشای ما آقا

یک کوپن، غذای حضرتت ولله
نسخه بر دردهای ما آقا

یاین باب الحوائج ای سلطان
ضامن کربلای ما آقا

. _____ . _____ . _____ . _____ . _____ ._____ . _____ .

مظاهر کثیری نژاد

دوست دارم فقط «رضا» را من
دائماً گفتم از تو هر جا من

شب و روزم فقط به یاد توام
بس که هر روز و هر شبی با من

روح موسی دمیده در جسمت
که شدم از دمت مسیحا من

اینقدر لطف می کنی ، ماندم
تو به من دل سپرده ای یا من…

من به تو پشت کردم اما تو…
تو به من لطف کردی اما من…

مشهدت قبله گاه عشاق است
قبله پس کعبه نیست الزامن

یا رضا دست من به دامن تو
چشم دارم به لطف این دامن

تو سه جا قول آمدن دادی
انتظار از تو دارم آقا من

. _____ . _____ . _____ . _____ . _____ ._____ . _____ .

محمد مبشری

کبوترای حرمت ، پر می زنن سوی بهشت
از حرم تو می رسه ، به عاشقا بوی بهشت

مرغ دلا پر می زنه ، بالای گلدسته ی تو
همیشه تُو حریمته ، زائر دل خسته ی تو

دل حرم یاد توِه، طالب امداده توِه
هر کی اسیر تو بشه ، کفتر آزاد توِه

توی رواق عشق تو ، کفتر دل پر می کشه
تا آسمون ضریحت ، بال می زنه سَر می کِشه

تا لب سقا خونه و ، صحن و سرای تو میره
میاد تُو ایوون طلات ، ذکر رضا رو می گیره

میاد می افته دم در ، رو خاک پای زائرات
اینقده پرپر می زنه ، تا این که جون بده برات

هر کی برا تو جون بده ، به عشق تو زنده میشه
کسی که عاشقت باشه ، نمی میره تا همیشه

محبّتِ زندگیه ، معرفتت آب حیات
چه خوبه که هستی ما ، همه ش بشه نذر چشات

تا گوشه چشمی کنی و ، به سوی ما نگاه کنی
نگاه به این گداهای ، غریب و بی پناه کنی

آب حیات مهمونه تُو ، پیاله ی سقا خونَه ت
قسم به نام مادرت ، نمیرم از در خونَه ت

پیچیده تُو هفت آسمون ، صحبت جود و کرمِت
بهشت میاد زیارتِ صحن و سرا و حرمِت

جبرئیل و جمع ملک ، زائر بارگاهتن
ای ضامن آهو همه ، نشسته در پناهتن

تویی غریب الغربا ، ماهم غریبیم به خدا
به بی کَسا مدد کن ای ، رضا معین الضعفا

پنجره فولادت کجاست ، دلم گرفته زمزمه
فدای غربتت بِشم ، رضا عزیز فاطمه

. _____ . _____ . _____ . _____ . _____ ._____ . _____ .

مهدی رحیمی

هر خانه ای حالش به مادر بستگی دارد
در این حرم اما به خواهر بستگی دارد

وصل است آب ناب سقاخانه بر جنت
یعنی شفا اینجا به کوثر بستگی دارد

از مرکز ایران به پایین،دادن حاجت
حتما به تایید برادر بستگی دارد

از بین هرباری که می آیی حرم با اشک
گاهی فقط به دیده ی تر بستگی دارد

از سر به زیری سربلندت می کند، تنها
آقایی عالم به یک سر بستگی دارد

هرکس که تو، هرجا که تو، هرجور می خواهی
هر گونه تغییری به این هر بستگی دارد

دقت بکن گاهی قبول حاجتت حتی
به نوع داخل گشتن از در بستگی دارد

وقتی شدی مانند آهو بی کس و تنها
تازه به توضیح کبوتر بستگی دارد

مهدی رحیمی ( شعر دوم )

پرواز خواهم کرد سویت، پر که باشد
پر چونکه باشد می پرم باور که باشد

شاه و گدا فرقی نخواهد داشت این است
درک کریم از اینکه پشت در، که باشد

.__.__.

آری رضا گفتن مؤثر بوده برلب
تاثیر دارد خطبه بر منبر که باشد

مثل شراب از سرکه بودنها گذشتیم
پای طلب معنی ندارد سر که باشد

دیگر نمی آیم من از باب الجوادت
روی لبم سوگند بر مادر که باشد

.__.__.

قم می شود دروازه ی مشهد یقینا
حرف برادر می شود خواهر که باشد

وقت وداع اینجا ضریحت را همیشه
شش گوشه می بینم دو چشمم تر که باشد

. _____ . _____ . _____ . _____ . _____ ._____ . _____ .

قاسم نعمتی

من بی دل آمدم که تو دلدار من شوی
غم دیده آمدم که تو غم خوار من شوی

شادم که در حریم تو افتاده بار من
آیا شود ز لطف خریدار من شوی

خود را ز راه دور کشاندم به کوی تو
دل خسته آمدم که مددکار من شوی

هر طور راحتی، بزن، اما نمی روم
این بار آمدم که فقط یار من شوی

من ورشکستهٔ گنهم، می شود شبی
یوسف شوی و گرمی بازار من شوی

عمرم به باد رفته به داد دلم برس
من آمدم که مونس من یار من شوی

آقاییم همیشه ز سلطانی شماست
یک عمر نوکرم که تو سالار من شوی

خوانم میان صحن تو تا روضه ی حسین
گویا که از وفا تو گرفتار من شوی

پیچیده باز در حرمِ تو صدای من
دست شماست روزیِ کرب و بلای من

. _____ . _____ . _____ . _____ . _____ ._____ . _____ .

رضا باقریان

خاک پای زایر شاه خراسان میشوم
یارضا میگویم و آیینه بندان میشوم

.....

هر کجا باشم گدای کوی این آقا منم
همچو موسی سایل دستان سلطان میشوم

.....

باز هم از لطف این آقا که صاحب سفره است
بر سر این سفره جزء ریزه خواران میشوم

.....

پنجره فولاد او را در بغل حس میکنم
هر زمان دلتنگ عطر و بوی باران میشوم

.....

بعد عمری گر نصیب من هم شود کرببلا
تا ابد ممنون آقای خراسان میشوم

. _____ . _____ . _____ . _____ . _____ ._____ . _____ .

داوود خلیلی کاره

بعضی وقتا بدجوری دلم هواتو میکنه
هوای دیدن اون گنبد طلا تو میکنه

حرم بهشت تو ازعالمی دل میبره
خوشبحال اون کبوتری که اونجا میپره

کنار ضریح تو خیلی شلوغه آقاجون
میبینم مریضی که میاد پیشت کشون کشون

سبد دلا پر از حاجتای جور باجوره
سر این سفره ی تو هر کسی روزی میخوره

از خدا میخوام که من حاجت روای تو بشم
تا نفس تو سینمه فقط گدای تو بشم

این دل شکستمو عشق تو آروم میکنه
دعا کن مارو خدا از هم جدامون نکنه

تو حرم وقتی میام لحظه های بهشتمه
دو سه روز برا زیارتت آقا خیلی کمه

صدای نقاره هات همیشه زنگ دلمه
عشق تو روز قیامت سند. محکممه

حرمت دیدنیه وقتی. که بارون میباره
آسمون حاجتشو با دیده ی تر میاره

زایراتو آقاجون سه جا تو یاریشون میدی
تازه وقت جون دادن محبت و نشون میدی

بخدا راسته میگن هر چی بخوای آقا میده
حاجت نگفته رو از کرمش یه جا میده

یادمه مادرمو تو خونمون دعا میکرد
وقتی اون حاجتی داشت همش تو رو صدا میکرد

منو مشهد میاورد همیشه اون با احترام
رو به سمت حرمت میگفت امام رضا سلام

گره بادلش میبست به پنجره فولاد تو
با دعای زیر لب گریه میکرد به یاد تو

لبمو با آب سقاخونه ی تو تر میکرد
گاهی به کبوترای حرمت نظر میکرد

بوسه میزد به در ورودیای حرمت
هی میگفت امام رضا ع قربون لطف و کرمت

با چشای بارونی میگفت که این آقامونه
اون میگفت امام رضا ع صاحب این. دلامونه

نامه ای به امام رضا ع ( السلام علیک یا علی بن موسی رضا )...